Tüm katalog — 76 canlı demo

Nerede iyi durur: hero başlıkları, kampanya sloganları.

Nerede iyi durur: marka hikâyesi, üretim anlatısı, vaka çalışmaları.

Nerede iyi durur: teknoloji/inovasyon vurgusu, bölüm başlıkları.

Nerede iyi durur: manifesto metinleri, değer önermeleri.

Kaydırarak deneyin — katmanlar farklı hızda akar. Nerede: seri/koleksiyon başlıkları.

Üzerine gelin — hızlanır. Nerede: duyuru bantları, kampanyalar.

Canlı üretilen grain, düz renkleri "matbaadan çıkmış" gösterir. Nerede: premium/retro markalar.

Ne işe yarar: sayfayı canlı bir cihaz/laboratuvar gibi hissettiren SÜS verisi. Mammut bunu dağcının GPS'i ve nabzıyla yaptı — okuyucu kendini dağda sandı. Biz kazan sıcaklığıyla yaparız: ziyaretçi kendini atölyede sanır. Rakamların bir kısmı gerçek (saat, sizin kaydırmanız, imleciniz), bir kısmı atmosfer. Nerede: üretim/lab konseptli sayfalar.

Nerede: istatistik blokları, "rakamlarla biz".

Üzerine gelin — harfler tek tek takla atar. Nerede: menüler, önemli linkler.

Üzerine gelin. Nerede: ürün/koleksiyon ızgaraları — mağazanın standardı olmalı.

Kaydırın — satırlar zıt yönlere, kaydırma hızıyla eğilerek akar. Nerede: bölüm ayraçları, manifesto.

Nerede: 404 sayfaları, çocuk/hobi markaları, "oyun alanı" bölümleri.

Tutup sürükleyin. Nerede: moodboard/kartela oyun alanları, lansman sayfaları.

Nerede: bölüm girişleri, duygusal vurgu anları.

Aynı animasyon, iki ritim. Basamaklı olan "canlı çizilmiş" hisseder — Yılın Sitesi 2021'in sırrıydı.

Nerede: renk/seri değiştirme anları, tema geçişleri.

Teknik içeriği "bar menüsü" zarafetiyle sunar. Nerede: ürün içerik/özellik detayları.

Form doldurmak angarya değil, cümle kurmak. Nerede: iletişim/başvuru sayfaları.

Üzerine gelin — hızlanır. Nerede: köşe rozetleri, "onay damgası" alanları.

Nerede: premium/immersive deneyimler. Ölçülü kullanılırsa siteyi "dokunulur" yapar.

Tek 3D model, sonsuz renk. 234 renkli bir katalogda bunun anlamını düşünün. Nerede: ürün hero'ları.

Yazı bir doku olarak grafik kartında bükülüyor. Nerede: manifesto bölümleri, marka sloganları.

Damlalar birbirine değince gerçek sıvı gibi kaynaşıyor — tamamen matematik. Nerede: FarbeLab tarzı premium açılışlar.

Kaydırma = film şeridi. Sahne ekrana yapışır, siz ilerledikçe kamera yol alır. Nerede: marka yolculuğu anlatıları.

Görünmez bir rüzgâr haritası parçacıkları sürüklüyor; izleri boyaya dönüşüyor. Nerede: canlı fonlar, 404'ler.

İçinde renkli damlalar yüzen, ışığı gerçekten kıran cam küre. Nerede: premium ürün sunumları (FarbeLab).

Yüzeyi sürekli dalgalanan, dokununca şekil değiştiren 3D organizma. Nerede: hero merkez objesi, maskot.

442 noktalı gerçek kumaş simülasyonu: yerçekimi, rüzgâr ve dokunuş. Nerede: etiket/bayrak sahneleri, lansmanlar.

İki görsel, gürültü haritasıyla birbirinin içine akıyor. Nerede: galeri hover'ları, koleksiyon geçişleri.

Taklit değil fizik: sıvı denklemleri her karede çözülüyor (yayılma, basınç, girdap). Nerede: hero açılışları — bizim imzamız.

Parçacıkların konumu dokuda saklanıp grafik kartında güncelleniyor. E23'te 9.000 vardı — burada 262.144.

Her piksel için ışık ışını izleniyor: yansıma, kırılma, yumuşak gölge. Nerede: premium ürün sahneleri.

Bloom, lens renk kayması, vinyet, film greni. Bu katman katalogdaki her sahneyi bir kademe yukarı çeker.

İki ayrı 3B sahne, biri diğerinin içinden. E27 bunun taklidiydi; bu gerçeği (stencil buffer).

Tek fotoğraf + derinlik haritası = 3B illüzyonu. Nerede: atölye fotoğrafları, ürün çekimleri.

72 kare önceden hazırlanıp kaydırmaya bağlanıyor — video gibi ama tam kontrol sizde.

Mikrofon izni ister, ses kaydedilmez. Nerede: fuar standı ekranları, etkinlik duvarları.

Yazı binlerce küpe dönüşüp fizikle savruluyor, sonra kendini toparlıyor. Nerede: lansman anları, 404.

Aynı nesnenin on bin kopyası tek seferde çiziliyor. Nerede: kapasite/ölçek anlatımı, "dev fabrika" hissi.

Yüzey değil hacim: ışın buluttan geçerken adım adım ışık topluyor. En pahalı, en sinematik teknik.

Gerçek ebru matematiği: her damla, altındaki tüm deseni halka halka iter; tarak sinüs dalgasıyla tarar. Dünyada kimsede yok — bizim kültürümüzden çıkma imza efekt.

Sabun köpüğündeki renklerin fiziği (ince film girişimi). Metakrlyic'in sedefli boyasının dijital karşılığı.

Gazete/serigrafi dokusu. Nerede: retro-baskı hisli markalar, poster sayfaları.

Voronoi hücreleriyle üretilen kuru boya/eskime dokusu. Nerede: vintage seriler, restorasyon anlatıları.

Yumuşak, düşük kontrastlı akış. Nerede: uzun metinli bölümler, iletişim sayfaları, hero altı.

İki kimyasalın yayılıp tepkimeye girmesi (Gray-Scott). Zebra deseni, mercan, boya lekesi — hepsi aynı denklemden.

Ekranda mavi + sarı = gri. Paletde mavi + sarı = yeşil. Fark, ışığın pigment tanesi içinde soğurulup saçılmasından gelir; boya sanayisi bunu 1931'den beri Kubelka-Munk denklemiyle hesaplar. Sağ yarıda o denklem çalışıyor. Boya markası için bundan daha doğru bir imza efekt yok.

Suluboyanın imzası olan koyu kenar halkası burada çizilmiyor — su buharlaşırken pigmentin kenara sürüklenip orada tutunmasından kendiliğinden oluşuyor. Kâğıdın dokusu da hesaba katılıyor: pigment çukurlarda toplanıyor (granülasyon).

Her pikselden sahneye ışın atılıyor, ışınlar yüzeylerden sekerek ışığa ulaşmaya çalışıyor. Kırmızı duvarın yanındaki beyaz küre kendiliğinden kırmızıya çalıyor — bu boyanmadı, ışığın gerçekten oradan sekmesiyle oldu. Sinema efektlerinde kullanılan yöntemin tarayıcıda çalışanı.

Fırça izi bir "damga" değil. 420 kılın her biri ayrı bir yay gibi davranıyor: bastırınca yayılıyor, çevirince geride kalıyor, kalkınca toparlanıyor. İz, kılların kâğıda değdiği yerden çıkıyor — o yüzden hiçbir darbe diğerine benzemiyor.

Su dolu bir kavanozun zemine düşürdüğü o titrek parlak ağ. Işık, sıvı yüzeyinde kırılıp bazı noktalarda toplanıyor; parlaklık o yoğunlaşmadan doğuyor. Her kare için yüzeyin eğimi hesaplanıyor.

Akışkan simülasyonuna engel tanımlandı: harfler. Boya onlara çarpıyor, kenarından dolanıyor, arkalarında girdap bırakıyor. Marka adınız sahnenin dekoru değil, fiziğin parçası oluyor.

İki boya gün ışığında birebir aynı (ΔE = 0.0). Ampule geçince ayrılıyorlar, floresanda fark ΔE = 19'a çıkıyor — yani bariz. Sektörün adı var: metamerik uyumsuzluk — "mağazada tuttu, evde tutmadı" şikâyetinin sebebi. Burada gerçek CIE renk eşleme fonksiyonları ve gerçek ışık kaynağı tayfları kullanılıyor; iki pigmentin yansıma eğrisi, gün ışığı altında aynı üç uyarımı verecek şekilde çözülerek üretildi.

Boya burada renk değil, hacim. Her darbe bir yükseklik bırakıyor; ışık o yüzeyin eğimine göre kırılıyor, spatula kenarında sırt oluşuyor. Yağlı boya tablosunun yandan bakınca görünen kabartması.

Izgara üzerinde değil, 780 ayrı parçacık üzerinde çözülen sıvı. Her parçacık komşularının yoğunluğunu ölçüp itiyor/çekiyor; yüzey gerilimi bundan doğuyor. Damlalar gerçekten birleşiyor ve kopuyor — çizilmiyor.

Camdaki kırağının, bakır kristalinin, yıldırımın ortak matematiği. Rastgele dolaşan parçacıklar yığına ilk değdikleri yerde donuyor — bu yüzden uçlar büyüyor, iç kısımlar aç kalıyor. Deseni kimse çizmiyor, kendi kendine ortaya çıkıyor.

Işın camın içine giriyor, arka yüzeyden çıkıyor — ve her renk farklı açıyla kırılıyor. Kenarlardaki gökkuşağı saçağı buradan geliyor; prizmanın ışığı ayırmasıyla aynı olay. Şişenin biçimi de tek bir matematiksel yüzey olarak tanımlı, model dosyası yok.

Bir renk verin, hangi pigmentlerden ne oranda karıştırılacağını bulsun. Ekranda gördüğünüz, boya laboratuvarının renk eşleme cihazının yaptığı işin ta kendisi: Kubelka-Munk ile karışımın rengi hesaplanıyor, oranlar ΔE küçülene kadar adım adım düzeltiliyor. Sayılar canlı akıyor — çözüm anlık bulunuyor, hazır tablodan okunmuyor.

Boya sektörünün örtücülüğü ölçme yöntemi: siyah-beyaz karta gitgide kalınlaşan bir film çekilir, siyah ve beyaz zeminin okuduğu değerlerin oranına bakılır. Kontrast oranı %98'i geçtiği kalınlık "tam örtme" noktasıdır. Burada o denklem (zeminli Kubelka-Munk) piksel piksel çözülüyor.

İnsan gözünün görebildiği bütün renkler at nalı biçimindeki bu alanın içindedir. Üçgen ise ekranınızın gösterebildiği kısım. Üçgenin dışında kalan her renk ekranda yalan söylüyor — bazı gerçek pigmentler tam orada duruyor. Müşteriye "ekranda gördüğünüz renk gerçeğin kendisi değil" demenin en dürüst yolu.

"Kuruyunca rengi açıldı" en sık gelen şikâyettir ve boyanın kusuru değildir: ıslakken pigment taneleri arasını su/medyum doldurur, ışık az saçılır, renk koyu ve doygun görünür. Su gidince yerini hava alır, saçılma artar, renk açılır ve matlaşır. Burada saçılma katsayısı zamanla artıyor, gerisi denklemin işi.

Kumaş bir desen değil, bir talimattır: hangi çözgü ipliği hangi atkının üstünden geçecek. Burada gerçek dokuma raporları çalışıyor — bez ayağı, dimi, saten, balıksırtı. Rapor değişince kumaş değişiyor; iplik renkleri değişince desen değişiyor. Tekstil CAD yazılımlarının çekirdeği tam olarak budur.

Gölgeler "güzel dursun diye" konmadı: seçilen enlem, gün ve saat için güneşin yükseklik ve azimut açısı hesaplanıp ışık oraya konuyor. Mimarlık ofislerinin komşu parsele gölge düşürme ve güneşlenme etüdü için yaptığı hesabın aynısı.

Yük nereye binerse binsin, her çubuktaki kuvvet anında çözülüyor: kırmızı çekme, mavi basma, kalınlık kuvvetin büyüklüğü. Arkada gerçek bir rijitlik matrisi kuruluyor ve denklem takımı çözülüyor — statik dersinin doğrudan uygulaması. Şeffaf çizgi, abartılmış şekil değiştirmeyi gösteriyor.

Bu bir animasyon değil: küçük bir yapay sinir ağı şu anda, tarayıcınızda eğitiliyor. Renkli bölge modelin kararı; her karede geri yayılım çalışıyor, hata düşüyor, sınır kıvrılıp iki kümeyi ayırmayı öğreniyor. Yazılım/teknoloji markası için "bu işi gerçekten yapıyoruz" demenin en kısa yolu.

Boşlukta dağınık duran yüzlerce cisim, yalnızca tek bir bakış noktasından hizalanıp yazıyı oluşturuyor. Rönesans'ta keşfedilen anamorfoz tekniği; her cisim, o tek kameradan geçen ışın üzerine farklı derinliklere yerleştirildi. Sanat/galeri ve deneyimsel mekân işleri için birebir.

60 durak, tek araç, en kısa tur. Bilgisayarın kaba kuvvetle deneyemeyeceği kadar çok ihtimal var (60 durak için evrendeki atom sayısından fazla), o yüzden iyileştirme yapılıyor: kesişen iki bacak bulunup ters çevriliyor, tur kısaldıkça kısalıyor. Dağıtım yapan her işletmenin yakıt faturası bu hesabın içinde.

Yılın çarkı: her ürünün hasat penceresi, dışta gerçek gün uzunluğu eğrisi ile birlikte. Gün uzunluğu enleme göre hesaplanıyor — dekoratif bir dalga değil, tarımın kendi takvimi. "Şu an ne taze?" sorusunun cevabını tek bakışta veriyor.

Gıda bilimindeki Q10 kuralı: sıcaklık 10 °C artınca bozulma hızı katlanır. Burada o denklem çalışıyor — sıcaklığı değiştirin, raf ömrünün nasıl eridiğini görün. Altta "soğuk zincir bir gün kırılırsa ne kaybedilir" hesabı var. Müşteriye saklama koşulunu anlatmanın en ikna edici yolu.

Zeytinyağı, bal, pekmez — hepsi farklı akar ve müşteri bunu videodan anlamak ister. Damlanın ne zaman koptuğu Tate yasasıyla hesaplanıyor: damlanın ağırlığı yüzey gerilimini yendiği anda kopuyor. Kıvamlı sıvı arkasında iplik bırakıyor, su gibi olan bırakmıyor.

Zeytinyağı, kahve, bal ve şarapta kullanılan duyusal panel gösterimi. İki ürünün profili üst üste binerken nerede aynı, nerede ayrıldıkları görünüyor. "Bizimki daha meyvemsi" demek yerine göstermek — fiyat farkını açıklayan tek şey bu.

Damar bir doku dosyası değil, kütüğün geometrisi. Burada yıllık halkalar üç boyutlu olarak tanımlanıp tahtanın kesildiği düzlemle kesiştiriliyor: öz boyunca kesince düz çizgiler, teğet kesince katedral kemerleri çıkıyor — marangozun bildiği gerçek fark. Tür değişince halka aralığı, renk ve gözenek dokusu da değişiyor.

Aynı ahşap, üç farklı vernik. Fark renkte değil yansımanın dağılımında: mat yüzey ışığı geniş yayar, parlak yüzey dar ve keskin toplar. Müşteri "mat mı parlak mı" sorusunu ancak yan yana görünce cevaplayabiliyor.

Mobilya e-ticaretinde en sık duyulan cümle: "büyüklüğünü anlayamadım". Ürünü 1,75 m boyunda bir insanla aynı sahnede ve doğru perspektifle göstermek bu sorunu bitiriyor. Uzaklaştıkça küçülüyor, ölçüler canlı yazılıyor.

Kutulu mobilyada iade ve destek yükünün büyük kısmı kurulumdan geliyor. Parçaların nasıl birleştiğini üç boyutlu ve adım adım göstermek, hem satın alma öncesi güveni hem satış sonrası desteği doğrudan etkiliyor. Makine ve yedek parça sektöründe de aynısı kullanılıyor.